Kendi ürettiği elektriğin vergilendirilmesi: 2464 sayılı Kanun m. 37 matrah kuralı ve GVK m. 9/1-9 esnaf muaflığı

Çatı GES ve Vergi: Kendi Ürettiğiniz Elektrik Vergilendirilir mi?

Çatınıza güneş paneli kurdunuz ve ürettiğiniz elektriği kendiniz tüketiyorsunuz. Ortada bir alım satım yok. Peki bu elektrik vergilendirilebilir mi? Soru göründüğünden daha teknik; cevabı ise verginin matrahında gizli.

Kısa cevap

Elektrik ve Havagazı Tüketim Vergisinin matrahı, kanunda elektrik enerjisi satış bedeli olarak belirlenmiştir (2464 s. Belediye Gelirleri Kanunu m. 37). Kendi ürettiğini kendi tüketen kişide bir satış ve satış bedeli olmadığı için, verginin üzerinden hesaplanacağı bir matrah da doğmaz.

Anayasa Mahkemesi Genel Kurulu, kendi ürettiği elektriği tüketen bir şirketten bu verginin istenmesini mülkiyet hakkının ihlali saymıştır; gerekçe, matrahın ve tahsil yönteminin kanunda düzenlenmemiş olmasıdır.

Konutunun çatı veya cephesine azami 50 kW‘lık tesis kuran kişi, ihtiyaç fazlasını sattığında esnaf muaflığından yararlanır (GVK m. 9/1-9). Bu satışta gelir vergisi tevkifat oranı %0, işlem ayrıca KDV’den istisnadır.

01Lisanssız üretim kimin hakkı

Elektrik üretmek kural olarak lisansa tabidir. Elektrik Piyasası Kanunu bu kuraldan çıkan hâlleri tek tek saymıştır: imdat grupları, şebekeyle bağlantısı olmayan tesisler, belirli kurulu güce kadar yenilenebilir enerji tesisleri, kojenerasyon ve mikrokojenerasyon tesisleri, belediyelerin katı atık tesisleri ve tarımsal sulamaya yönelik tesisler (6446 s. Kanun m. 14/1).

Sıradan bir konut sahibini ilgilendiren kısım ikisidir. Birincisi, ürettiği enerjinin tamamını şebekeye vermeden kullanan, üretimi ve tüketimi aynı ölçüm noktasında olan tesisler. İkincisi, bağlantı anlaşmasındaki sözleşme gücüyle sınırlı olmak kaydıyla, tüketim tesisiyle aynı ya da farklı ölçüm noktasında kurulan yenilenebilir enerji tesisleri (Lisanssız Elektrik Üretim Yönetmeliği m. 5/1-ç ve m. 5/1-h). Belediyeler, sanayi tesisleri ve tarımsal sulama tesisleri için bu sınır sözleşme gücünün iki katıdır.

Kanunun mantığı açıktır: lisanssız üretimde asıl olan kendi ihtiyacını karşılamaktır. Şebekeye verilen enerji, bu ihtiyacın artakalanıdır. Nitekim lisanssız üreticiler bu üretimleri için ikili anlaşma yapamaz, organize toptan elektrik piyasalarında satış gerçekleştiremez (Yönetmelik m. 24/5). Tek muhatapları görevli tedarik şirketidir.

02Mahsuplaşma nasıl işler

Mahsuplaşma, aynı dönemde şebekeye verilen ile şebekeden çekilen enerjinin kWh cinsinden karşılıklı olarak düşülmesidir. Bu işlem 2 Nisan 2026 tarihli değişiklikle yeniden düzenlenmiştir ve iki ayrı ritimde yürür:

Abone durumuMahsuplaşma periyoduSonuç
Mesken aboneliğiAylıkGündüz üretilen, gece tüketilen enerjiyle ay içinde mahsuplaşır
Diğer abone gruplarıSaatlikHer saat ayrı değerlendirilir; saat içinde kullanılmayan enerji ihtiyaç fazlası sayılır

Fark küçük görünür ama sonucu büyüktür. Meskende panelin öğlen ürettiği enerji, akşam çalışan buzdolabının tüketimiyle aynı fatura döneminde karşılaşır (Yönetmelik m. 26/20). Saatlik mahsuplaşmada ise öğlen üretilip öğlen tüketilmeyen enerji, o saatin ihtiyaç fazlası olarak şebekeye gider (m. 26/1).

Mahsuplaşma sonrasında sistemden net olarak enerji çekilmişse, tedarikçi yalnızca bu net tüketim üzerinden fatura düzenler (m. 26/8). Vergi tartışmasının pratik cevabı büyük ölçüde burada saklıdır: faturaya giren enerji, mahsuptan artakalan enerjidir.

Mahsuplaşma sonucunda şebekeye enerji verilmişse, bu ihtiyaç fazlası enerji görevli tedarik şirketi tarafından on yıl süreyle satın alınır. Süre, tesisin şebekeye enerji vermeye başladığı tarihten işler (m. 26/4).

03Elektrik tüketim vergisinin matrahı

Belediye sınırları ve mücavir alanlar içinde elektrik tüketimi, Elektrik ve Havagazı Tüketim Vergisine tabidir (2464 s. Kanun m. 34). Mükellef tüketendir; ancak vergiyi tahsil edip belediyeye yatırma sorumluluğu, elektriği tedarik eden kuruluşa aittir (m. 35).

Verginin can alıcı hükmü ise matrahı düzenleyen maddedir.

2464 s. Belediye Gelirleri Kanunu m. 37 — Matrah

“Verginin matrahı; elektriğin iletimi, dağıtımı ve perakende satış hizmetlerine ilişkin bedelleri hariç olmak üzere, elektrik enerjisi satış bedeli ile havagazının satış bedelidir. Matraha vergi, fon ve paylar dahil edilmez.”

Maddeden iki sonuç çıkar. Birincisi, vergi enerjinin kendi bedeli üzerinden alınır; dağıtım, iletim ve perakende satış hizmet bedelleri matrahın dışındadır. Faturanızdaki dağıtım bedeli üzerinden bu vergi hesaplanamaz. İkincisi ve daha önemlisi, kanun verginin hesaplanabilmesi için bir satış bedelinin varlığını şart koşmuştur.

Oran, sanayi ve benzeri işlerde tüketilen elektrikte %1, bunun dışındaki maksatlarla tüketilen elektrikte %5’tir (m. 38). Tedarik eden kuruluş tahsil ettiği vergiyi, tahsili izleyen ayın 20’nci günü akşamına kadar beyanname ile belediyeye bildirir ve öder (m. 39).

04Kendi ürettiğini tüketen kişi

Şimdi soruyu kanunun kendi kavramlarıyla sorabiliriz. Kendi çatısında ürettiği elektriği kendi evinde tüketen kişide bir alım satım ilişkisi yoktur. Alıcı ile satıcı aynı kişidir. Dolayısıyla ortada bir satış bedeli yoktur.

Satış bedeli yoksa matrah yoktur; matrah yoksa verginin miktarı hesaplanamaz. Verginin matrahı, kanunla düzenlenmesi zorunlu olan asli unsurlardandır — idare veya yargı bunu yorumla yaratamaz.

İkinci bir boşluk daha vardır. Kanun verginin tahsilini vergi sorumluluğu esasına dayandırmış, tahsil görevini elektriği tedarik eden kuruluşa vermiştir. Kendi ürettiğini tüketen kişide böyle bir tedarikçi de yoktur. Verginin kimin eliyle, hangi usulle tahsil edileceği belirsizdir.

İstisna hükmüne dikkat

Kanun, “doğrudan doğruya elektrik ve havagazı üreten dağıtım ve istihsal müesseselerinde” tüketilen elektriği vergiden istisna tutmuştur (m. 36/4). Bu istisna, üretim işini iş olarak yapan müesseseler için yazılmıştır; çatısına panel kuran konut sahibi ile ilgisi tartışmalıdır. Kendi ürettiğini tüketen kişinin dayanacağı asıl argüman istisna değil, matrahın yokluğudur.

05Anayasa Mahkemesi ne dedi

Bu tartışma teorik değildir; Anayasa Mahkemesi Genel Kurulu tarafından karara bağlanmıştır.

AYM Genel Kurulu · İskenderun Demir ve Çelik A.Ş. · B. No: 2015/941 · 25.10.2018

Çelik üreticisi başvurucu şirket, üretimde kullandığı kok kömürü ve kok gazını kendi imkânlarıyla elde ediyordu. Belediye, bu tüketim nedeniyle şirketten elektrik ve havagazı tüketim vergisi istedi. Şirketin açtığı davalar vergi mahkemesinde reddedildi, kararlar Danıştay tarafından onandı.

Anayasa Mahkemesi, 2464 sayılı Kanun’un verginin hesaplanması için bir satış bedelinin varlığını gerekli kıldığını, somut olayda ise matrahın belirlenebileceği bir alım satım ilişkisi ve satış bedeli bulunmadığını tespit etti. Kendi ürettiğini tüketen yükümlüler bakımından vergi sorumlusu sayılabilecek bir tedarikçi de yoktu; verginin nasıl tahsil edileceği belirsizdi.

Mahkeme, verginin esaslı unsurlarının kanunla belirli ve öngörülebilir biçimde düzenlenmemiş olması nedeniyle mülkiyet hakkının ihlal edildiğine karar verdi.

Kararın dayandığı ilke, verginin kanuniliğidir: mükellef, mülkiyet hakkına ne ölçüde müdahale edileceğini önceden görebilmelidir. Matrahın ve tahsil usulünün belirsiz olduğu bir mali yükümlülük, idari ve yargısal takdire açık hâle gelir.

Kararın üzerinden geçen sürede 2464 sayılı Kanun’un matrahı düzenleyen 37. maddesi değiştirilmemiştir; maddenin bugünkü metni 2008 tarihli değişiklikten gelmektedir. Yani Anayasa Mahkemesinin işaret ettiği boşluk kanun düzeyinde kapatılmış değildir.

06Faturada hangi kalem neyin üzerinden

Uygulamada mesele çoğu zaman bir “vergi alınıp alınmayacağı” tartışmasına değil, faturanın hangi rakam üzerinden düzenlendiğine iner. İki kontrol yeterlidir.

Birincisi enerji miktarıdır. Mahsuplaşma sonrasında sistemden net olarak çekilen enerji için fatura düzenlenir (Yönetmelik m. 26/8). Fatura mahsup öncesi brüt çekişi esas alıyorsa, tüketim vergisi de olduğundan yüksek hesaplanmış demektir.

İkincisi matrahın kapsamıdır. Tüketim vergisi yalnızca enerji bedeli üzerinden alınır; dağıtım, iletim ve perakende satış hizmet bedelleri ile diğer vergi, fon ve paylar matraha dahil edilmez (2464 s. Kanun m. 37).

07İhtiyaç fazlasını satınca gelir vergisi

Ürettiğinizin bir kısmını şebekeye verip karşılığında ödeme alıyorsanız, bu bir hasılattır. Kanun koyucu konut sahipleri için özel bir muafiyet getirmiştir.

193 s. Gelir Vergisi Kanunu m. 9/1-(9)

“6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu uyarınca lisanssız yürütülebilecek faaliyetler kapsamında yenilenebilir enerji kaynaklarına dayalı elektrik enerjisi üretimi amacıyla, sahibi oldukları veya kiraladıkları konutların çatı ve/veya cephelerinde kurdukları kurulu gücü azami 50 kW’a kadar (50 kW dâhil) olan (Kat maliklerince ana gayrimenkulün ortak elektrik enerjisi ihtiyacının karşılanması amacıyla kurulan dâhil) yalnızca bir üretim tesisinden üretilen elektrik enerjisinin ihtiyaç fazlasını son kaynak tedarik şirketine satanlar.”

Muafiyetin şartları maddede sayılıdır ve hepsi birlikte aranır: tesis bir konutun çatı veya cephesinde olacak, konut kişinin mülkü ya da kirası olacak, kurulu güç 50 kW’ı aşmayacak, kişinin bu kapsamda yalnızca bir üretim tesisi bulunacak ve satış son kaynak tedarik şirketine yapılacak. Apartman yönetiminin ortak elektrik ihtiyacı için kurduğu tesis de kapsamdadır.

Esnaf muaflığından yararlananlar sadece tevkif suretiyle vergilendirilir. Bu bent kapsamında ihtiyaç fazlası elektrik bedeli olarak yapılan ödemelerde uygulanacak gelir vergisi tevkifat oranı ise %0‘dır. Sonuç olarak konut çatısındaki tesisin ihtiyaç fazlası satışı üzerinde fiilî bir gelir vergisi yükü doğmaz.

Konut dışı tesisler

Muafiyet konuta özgüdür. İşyeri, fabrika, depo ya da arazi üzerine kurulan tesisler bu bendin dışındadır. Aynı şekilde 50 kW’ı aşan tesisler ile kişinin ikinci bir üretim tesisi de muafiyetten yararlanamaz; bu hâllerde genel hükümlere göre mükellefiyet doğar.

08KDV var mı

Katma Değer Vergisi Kanunu, Gelir Vergisi Kanununa göre vergiden muaf esnaf tarafından yapılan teslim ve hizmetleri vergiden istisna tutmuştur (3065 s. Kanun m. 17/4-a).

Yukarıdaki şartları taşıyan konut sahibi vergiden muaf esnaf sayıldığı için, ihtiyaç fazlası elektrik teslimi de KDV’den istisnadır. Bu kişi KDV mükellefiyeti tesis ettirmez, beyanname vermez. Kendisine ödeme yapan şirket gider pusulası düzenler; bu belgelerin beş yıl saklanması gerekir.

09Vergi olmayan ama ödenen bedeller

Faturada görünen her kalem vergi değildir. Lisanssız üretim yapan kişiler, Kurul kararıyla belirlenen sistem kullanım bedellerini ödemekle yükümlüdür; bu bedeller faturada belirtilen son tarihe kadar ödenmezse tesis, durum düzeltilene kadar şebekeden ayrılır (Yönetmelik m. 36/3).

Bunun yanında ilgili şebeke işletmecisi ve görevli tedarik şirketi tarafından tahsil edilebilecek başvuru bedeli, işlem bedeli ve yıllık işletim bedeli vardır. Yıllık işletim bedeli, tesisin işletmede olduğu her takvim yılının Temmuz ve Aralık aylarının son iş günü mesai bitimine kadar ödenir (m. 36/2).

Buna karşılık lisanssız üretim tesislerine emreamade kapasite bedeli tahakkuk ettirilmez (m. 36/1). Bu kalem faturanızda görünüyorsa itiraz edilmelidir.

10Üretim sınırı: iki kat kuralı

12 Mayıs 2019’dan itibaren bağlantı anlaşmasına çağrı mektubu almaya hak kazanan tesislerin bir takvim yılında üretebileceği enerji, ilişkili tüketim tesisinin yıllık toplam tüketiminin iki katını geçemez. Sınırın üzerindeki enerji mahsuplaşmaya konu edilebilir; ancak mahsup sonrası şebekeye verilen kısım için üreticiye ödeme yapılmaz, bu enerji YEKDEM’e bedelsiz katkı sayılır (Yönetmelik m. 26/17).

Aynı fıkranın son cümlesi çoğu kaynakta gözden kaçar: bu hüküm mesken abone grubundaki tüketim tesisleriyle ilişkilendirilen üretim tesisleri için uygulanmaz. Konutunda panel bulunan kişi iki kat sınırına tabi değildir.

Bir başka pratik kural, üretim tesisiyle ilişkilendirilen tüketim tesislerinin aynı abone grubunda olması zorunluluğudur. Aksi hâlde o döneme ilişkin üretilen enerji için herhangi bir ödeme yapılmaz (m. 30/6). Meskeni ile işyerini aynı tesise bağlamak isteyenlerin bu kuralı önceden hesaba katması gerekir.

11Yanlış tahakkuka karşı ne yapılır

Faturadaki tüketim vergisi mahsup öncesi tüketim üzerinden ya da hizmet bedelleri matraha dahil edilerek hesaplanmışsa, ortada Vergi Usul Kanunu anlamında bir vergi hatası vardır: haksız yere fazla vergi istenmesi veya alınması (VUK m. 116).

Kanun, “mahsupların yapılmamış veya yanlış yapılmış olmasını” açıkça vergi miktarında hata saymıştır (m. 117/2). Lisanssız üretimde mahsuplaşmanın dikkate alınmaması tam da bu tanıma girer.

İzlenecek yol şudur:

  1. Önce tedarikçiye yazılı başvurup faturanın mahsup sonrası net tüketim üzerinden yeniden düzenlenmesi istenir; mahsuplaşma verileri şebeke işletmecisinden talep edilir.
  2. Vergi yönünden düzeltme talebi yazı ile yapılır (m. 122). Talep taahhütlü postayla da gönderilebilir.
  3. Dava açma süresi geçtikten sonra düzeltme talebi reddedilirse şikâyet yoluna gidilir. Belediye vergileri bakımından şikâyet başvurusu belediye başkanlığına yapılır (m. 124).
  4. Reddedilirse vergi mahkemesinde dava açılır.
Süre kaçmasın

Düzeltme, tarh zamanaşımı süresi olan beş yıl dolduktan sonra yapılamaz (VUK m. 126, m. 114). Ayrıca vergi mahkemesinde dava açma süresi geçmeden yapılan başvurular ile geçtikten sonra yapılanlar farklı usullere tabidir. Faturayı yıllarca biriktirip topluca itiraz etmek, en eski dönemler bakımından hak kaybı doğurur.

12Kontrol listesi

  • Tesis, Yönetmelik m. 5’teki hangi bende dayanıyor — ölçüm noktası aynı mı, farklı mı?
  • Abone grubunuz mesken mi? Mahsuplaşma aylık mı yapılıyor?
  • Faturadaki enerji miktarı mahsup sonrası net tüketim mi?
  • Tüketim vergisi yalnızca enerji bedeli üzerinden mi hesaplanmış — dağıtım bedeli matraha karışmış mı?
  • Kurulu güç 50 kW’ı aşıyor mu?
  • Tesis bir konutun çatı veya cephesinde mi, yoksa işyeri ya da arazide mi?
  • Bu kapsamda başka bir üretim tesisiniz var mı?
  • İhtiyaç fazlası ödemeleri için gider pusulası düzenleniyor mu; belgeler saklanıyor mu?
  • Faturada emreamade kapasite bedeli görünüyor mu?
  • Yıllık işletim bedeli Temmuz ve Aralık dönemlerinde ödenmiş mi?
  • Üretim tesisiyle ilişkili tüketim tesisleri aynı abone grubunda mı?
  • İtiraz edilecek dönemler için beş yıllık süre dolmuş mu?

13Sık sorulan sorular

Kendi ürettiğim elektriği tükettiğim için vergi ödemem gerekir mi?

Elektrik ve Havagazı Tüketim Vergisinin matrahı elektrik enerjisi satış bedelidir. Kendi ürettiğini kendi tüketen kişide satış ve satış bedeli olmadığı için verginin hesaplanabileceği bir matrah doğmaz. Anayasa Mahkemesi Genel Kurulu da bu boşluk nedeniyle mülkiyet hakkının ihlal edildiğine karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararı benim dosyamda doğrudan uygulanır mı?

Karar bir bireysel başvuru kararıdır ve o başvuru bakımından sonuç doğurur. Ancak gerekçesi, verginin kanuniliği ilkesine dayandığı için benzer uyuşmazlıklarda dayanak olarak ileri sürülebilir. Her dosyanın kendi vakıaları ayrıca değerlendirilir.

Faturam mahsup öncesi tüketim üzerinden düzenlenmiş, ne yapmalıyım?

Yönetmelik uyarınca fatura, mahsuplaşma sonrası net tüketim üzerinden düzenlenir. Önce tedarikçiye yazılı başvurup şebeke işletmecisinden gelen mahsuplaşma verilerinin uygulanmasını isteyin. Vergi yönünden ise düzeltme talebi yolu açıktır; mahsupların yapılmamış olması kanunda açıkça vergi hatası sayılmıştır.

Çatımdaki panelden ürettiğim fazla elektriği satarsam gelir vergisi öder miyim?

Konutunuzun çatı veya cephesinde kurulu, azami 50 kW gücünde ve bu kapsamdaki tek tesisinizse esnaf muaflığından yararlanırsınız. Bu bent kapsamında ihtiyaç fazlası elektrik bedeli ödemelerinde gelir vergisi tevkifat oranı %0’dır.

KDV mükellefi olmam gerekir mi?

Hayır. Gelir Vergisi Kanununa göre vergiden muaf esnafın teslimleri KDV’den istisnadır. Bu kapsamdaki konut sahibi KDV mükellefiyeti tesis ettirmez ve beyanname vermez.

Apartman olarak ortak elektrik için panel kurabilir miyiz?

Evet. Gelir Vergisi Kanunu, kat maliklerince ana gayrimenkulün ortak elektrik enerjisi ihtiyacının karşılanması amacıyla kurulan tesisleri de muafiyet kapsamına açıkça dahil etmiştir. Diğer şartların da sağlanması gerekir.

Ürettiğim enerjinin tamamını satabilir miyim?

Hayır. Lisanssız üretimde asıl olan kendi ihtiyacını karşılamaktır ve lisanssız üreticiler bu üretimleri için ikili anlaşma yapamaz, organize toptan elektrik piyasalarında satış gerçekleştiremez. Şebekeye verilen ihtiyaç fazlası enerji görevli tedarik şirketi tarafından on yıl süreyle satın alınır.

Yasal uyarı. Bu metin genel bilgilendirme amacıyla hazırlanmıştır; hukuki danışmanlık ya da vekâlet ilişkisi doğurmaz. Enerji ve vergi mevzuatı sık değişmektedir; Lisanssız Elektrik Üretim Yönetmeliği en son 2 Nisan 2026’da esaslı biçimde değiştirilmiştir. Somut durumun değerlendirilmesi tesisin kurulu gücüne, abone grubuna, bağlantı anlaşmasının tarihine ve fatura dönemine göre farklılaşır. Süreler kaçırıldığında hak kaybı doğar; gecikmeden bir avukata danışılması gerekir.